می ستایمت
آنچنان که ستودن را دیگر بار معنا کنند
روزم را از لبان تو آغاز می کنم
معتادم بر این روزمرگی ها
کویر لبهایم طراوات لبهایت را به انتظارست
بارانم شو
عشق بدون شرط , رهایی از توهم مالکیت است
…آنچه نتواند بر شیار لبان برقصد ، ژرفای جان را می سوزاند
کریستیان بوبن
آهنگ تند زندگی برای رقصیدن است نه دویدن
خیلی پیر . خیلی جوان
سیاه و سفید
خود را رسیده ای میپنداشت
بر هیچی هوا
آن نردبان پیر
افتاده مست
در تلاقی زمان و مکان
محدود در نهایت بودن